Laat Laura Lachen
Laura en ik zitten samen op de bank. Zojuist heb ik heur haar gewassen en nu knip ik haar nagels. We kijken naar buiten. Het stormt. ”Kijk, het regent bladeren”, wijs ik naar het groen, geel en rood van de bomen dat door de lucht zwermt. “Ga jij maar ergens anders waaien, in een ver land, zeg ik weleens tegen de wind”, merkt Laura op. “Maar de wind zegt nooit wat terug.”
In Ach, Laukie vertelt de journaliste Daniëlle Kraft over het leven van en met haar achtjarige dochter Laura, een meisje met een autistische stoornis, een verstandelijke handicap en een taal- en spraakstoornis.
Daniëlle Kraft is freelance journalist/eindredacteur, met 35 jaar ervaring in de schrijvende journalistiek. In 1985 startte ze Tekstbureau Kraft Haarlem.
Mooi gesproken
Prachtig!
Hoi Laura,
Ja, niet gezellig dat de wind niets terug zegt.
Droogt ze wel je haar?
Ze wil natuurlijk niet naar een ver land maar bij jou zijn.
Weet jij waarom?
Groetjes,
Margreet
Hé Margreet, leuk dat je de site volgt. En die wind, daar houdt ze zó níet van :). Bij dit warme weer moeten het autoraam bijv. dicht, anders waaien haar haren over haar gezicht. Tactiele afweer!